Guus Meeuwis - Tranen gelachen
Tekst en muziek: Guus Meeuwis, Jan Willem Rozenboom en Jan Willem Roy
(2007)






De regen verpest een middag in maart
Tenminste, dat had ze gedacht
Maar ik heb in mijn hoofd nog wat zonlicht bewaard
Dus ik ben de laatste die lacht



En met zonder jas stap ik naar buiten
Begin ik mijn tocht vol goeie moed
Ik moet me inhouden niet te gaan fluiten
Zo loop ik de zon tegemoet



Vandaag zie ik mijn vrienden van vroeger
Gewoon om te zien of er ergens iets zit
Van die jongens in ons, die nergens om vroegen
Die niet wilden weten wat zwart was of wit



Ik heb tranen gelachen, onnozel gedaan
En tenslotte tevreden het licht uitgedaan



Ik word begroet met een klap op mijn schouder
“Hoe is het met jou”, eerste grap, eerste glas
Hier in dit licht zijn we nauwelijks ouder
Even een stilte, dan lachen we pas



Eén voor enen druppelt het binnen
De mannen van toen, verander nooit
Maar toch is er nog zoveel nieuws te verzinnen
En mannen van toen veranderen nooit



Ik heb tranen gelachen, onnozel gedaan
En tenslotte tevreden het licht uitgedaan



De sterren voorspellen een ochtend in maart
Die fluistert: “De lente begint”
En ik kan hier op dit uur geen taxi meer krijgen
Maar dat maakt me niet uit, de lente begint



Ik heb tranen gelachen, onnozel gedaan
En tenslotte tevreden het licht uitgedaan



Ik heb tranen gelachen, onnozel gedaan
En tenslotte tevreden het licht uitgedaan



Het licht uitgedaan
Hm mm mm mm









<<   Vorige nummer                     Overzicht jaren ’00                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home