Max van Praag - Zilveren draden tussen het goud
Tekst: Eben E. Rexford / Muziek: Harry Pease Danks / Vertaling: Kees Pruis
(1953)






Lieveling, we worden oud, hoor
Kijk eens naar mijn grijze haar
Neen, schud daar nu niet je hoofd voor
’k Zie er elke dag een paar



Langzaamaan verdwijnt de levenslach
Langzaamaan komt d’ oude dag
Zilveren draden tussen het goud
Ja, mijn schat, we worden oud



Ja, mijn vrouwtje, je hebt gelijk, hoor
’t Leven was niet enkel zon
Maar ons harte werd er rijk door
En die rijkdom overwon



En al komt het zilver tussen het goud
Jij wordt voor mij nimmer oud
’k Zie jou altijd voor mijn geest
Zo je vroeger bent geweest



Altijd zul je voor mij blijven
’t Meisje met het gouden haar
Dat portret zit diep in ’t harte
Kind, laat nu die traantjes maar



In ’t verdriet smolt beider hart ineen
Schoner denkbeeld is er geen
Ziel is eeuwig, al zijn w’ oud
Al komt het zilver tussen ’t goud









<<   Vorige nummer                     Overzicht jaren ’50                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home