Wim Sonneveld - Had je niet die mooie, blauwe ogen
Tekst en muziek: Louis Davids
(1959)






Meisje, wat heb jij op je geweten
Meisje, wat heb jij me aangedaan
Ik kan niet meer werken, niet meer eten
Al mijn levenslust is naar de maan



Dat ik jou, mijn schat, heb leren kennen
Was heel treurig voor ons allebei
Ik ging van je houen
Maar ik kan je niet vertrouwen
Meisjelief, je bent geen vrouw voor mij



Had je niet die mooie, blauwe ogen
Had je niet dat ravenzwarte haar
Dan was ik er nimmer ingevlogen
Was er nimmer voor mijn rust gevaar



Maar als jij mij aankijkt met die kijkers
Is ’t alsof ik in de diepte glij
Dan vergeef ik alles, je zonden en je fouten
En alles is weer voorbij



Waarom ben je toch zo wispelturig
Meisje, dat doet mij zoveel verdriet
Zijn we samen, word je ongedurig
Voel je dan mijn hartepijnen niet



Ik heb geprobeerd je te vergeten
Omdat dat voor mij het beste is
Ik probeer al weken
Voorgoed met je te breken
Maar als ik je zie, is het weer mis



Had je niet die mooie, blauwe ogen
Had je niet dat ravenzwarte haar
Dan was ik er nimmer ingevlogen
Was er nimmer voor mijn rust gevaar



Maar als jij mij aankijkt met die kijkers
Is ’t alsof ik in de diepte glij
Dan vergeef ik alles, je zonden en je fouten
En alles is weer voorbij



Meisjelief, ik wou dat ik je kon haten
Jij bent wel lichtzinnig, maar niet slecht
Zou je maar je streken kunnen laten
Dan kwam alles wel voorgoed terecht



Waarom doe je al die malle dingen
Heb je aan één jongen niet genoeg
Kan je dan niet trouw zijn
Een degelijke vrouw zijn
’t Was toch niet zo veel wat ik je vroeg



Had je niet die mooie, blauwe ogen
Had je niet dat ravenzwarte haar
Dan was ik er nimmer ingevlogen
Was er nimmer voor mijn rust gevaar



Maar als jij mij aankijkt met die kijkers
Is ’t alsof ik in de diepte glij
Dan vergeef ik alles, je zonden en je fouten
En alles is weer voorbij









<<   Vorige nummer                     Overzicht jaren ’50                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home