Martine Bijl - Mannetje vrouwtje
Tekst en muziek: Henk van der Molen
(1968)







Mannetje vrouwtje zondagmorgen
Mannetje vrouwtje aan het ontbijt
Mannetje vrouwtje heel tevreden
Uitgeslapen, uitgevrijd



Ze gaan een eindje rijden
In hun ouwe automobiel
En mannetje pakt de autokaart
En zoekt de Bommelerwaard
En de beste weg naar Tiel



Ze nemen van alles mee
Een thermosfles met thee
En broodjes voor de hele dag
Met kaas en worst en hagelslag
De zon toont een zonnige lach
Op zo’n zonnige zondag



Mannetje vrouwtje zondagmorgen
Mannetje vrouwtje in het verkeer
Mannetje vrouwtje heel tevreden
Met het mooie zomerweer



Hun auto gaat verloren
In de eindeloze rij
En mannetje wordt een beetje kwaad
Wanneer het wat langzaam gaat
Maar dat hoort er nou eenmaal bij



Zo komen ze na een uur
In de heerlijke natuur
’t Vrouwtje moet een plasje doen
Dat doet ze stilletjes in het groen
De zon toont een zonnige lach
Op zo’n zonnige zondag



Mannetje vrouwtje zondagmiddag
Mannetje vrouwtje onbespied
Mannetje vrouwtje heel tevreden
Aan het water in het riet



Het vrouwtje denkt aan vroeger
Aan hun allereerste tijd
Ze zijn alweer zoveel jaar getrouwd
Ze hebben veel opgebouwd
Maar ze raakten ook zoveel kwijt



Hij ligt in diepe rust
Hij glimlacht onbewust
Ze doet haar warme schoenen uit
Een waterhoentje roept zijn bruid
De zon toont een zonnige lach
Op zo’n zonnige zondag



Mannetje vrouwtje zondagmiddag
Mannetje vrouwtje ’t is al laat
Mannetje vrouwtje weer naar huis toe
Roodverbrand en uitgepraat



Ze volgen in het late licht
De file naar de stad
En mannetje denkt al aan kantoor
Ze rijden landerig door
Ze hebben het weer gehad



En komen ze voor hun deur
Het poortje van hun sleur
Dan zeggen ze: “Zo, we zijn weer thuis
Er gaat niets boven je eigen huis”
Het eind van een zonnige dag
Morgen is het weer maandag










<<   Vorige nummer                     Overzicht jaren ’60                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home