Paul van Vliet - O, o, o, wat kan ik laag
Tekst: Paul van Vliet / Muziek: Rob van Kreeveld
(1969)






’k Ben vroeger nog sopraan geweest, dat kan je nou niet meer horen
Maar ik ben zelfs nog solist geweest bij vooraanstaande koren
Maar bij een zekere hoge ‘C’ toen is er iets verschoven
Ik denk: “Wat nou” en ik roep: “Hé, ik kan niet meer naar boven”



O, o, o, wat kan ik laag
Ik haal de tonen diep van onderen uit mijn maag
’t Is een wonder boven wonder
Dat gerommel daar van onder
Dit is niet gewoon meer, dit is ontzettend laag
O, o, o, wat kan ik laag



Het was een mooie zomerdag, ik zal het nooit vergeten
We zingen net de ‘Lohengrin’ en ik begin te zweten
’k Zit midden in een aria en ik wil de hoogste pakken
Maar met dat ik naar boven glij, voel ik het zakie zakken



O, o, o, wat kan ik laag
Ik haal de tonen diep van onderen uit mijn maag
’t Is een wonder boven wonder
Dat gerommel daar van onder
Dit is niet gewoon meer, dit is ontzettend laag
O, o, o, wat kan ik laag



De dirigent tikt driftig af en zegt: “Hé, moet je horen
Ik hou niet zo van mensen die de orde hier verstoren”
Ik zeg: “Meneer de dirigent, ’k ben bang dat ik moet passen
Het is gedaan met mijn sopraan, zet mij maar bij de bassen”



O, o, o, wat kan hij laag
Hij haalt de tonen diep van onderen uit zijn maag
’t Is een wonder boven wonder
Dat gerommel daar van onder
Dit is niet gewoon meer, dit is ontzettend laag
O, o, o, wat kan hij laag



Eerst vond ik het verschrikkelijk, maar da’s niet zo gebleven
Want het is met deze dingen zo: je leert er mee te leven
’t Was bovendien sensationeel, alle kranten die het gaven
In grote koppen stond het er: ‘Sopraan zakt drie octaven’



O, o, o, wat kan ik laag
Ik haal de tonen diep van onderen uit mijn maag
’t Is een wonder boven wonder
Dat gerommel daar van onder
Dit is niet gewoon meer, dit is ontzettend laag
O, o, o, wat kan ik laag



’k Ben vroeger nog sopraan geweest, dat kan je nou niet meer horen
Maar ik ben zelfs nog solist geweest bij vooraanstaande koren
Nu zoek ik het wat lager op, ’k beleef daar vreemde dingen
Want overal waar ik binnen kom, beginnen ze te zingen



O, o, o, o, o, o, o, o
O, o, o, wat kan hij laag
Hij haalt de tonen diep van onderen uit zijn maag
’t Is een wonder boven wonder
Dat gerommel daar van onder
Dit is niet gewoon meer, dit is ontzettend laag
O, o, o, wat kan hij laag









<<   Vorige nummer                     Overzicht jaren ’60                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home