Wim Sonneveld - Een zwoele nacht in Krimpen aan den IJssel
Tekst: Pierre Perrin / Muziek: Pierre Perrin en Claude Blondy / Vertaling: Hubert Janssen alias Jean Senn
(1963)






Ik ken de Mona Lisa, haar kuise oogopslag
De klokkentoren van Pisa, al scheef sinds jaar en dag
Vanaf de Eiffeltoren heb ik Parijs gezien
De Sfinx in het zand verloren, vanuit een vliegmachien
Maar nee nee nee, nee nee nee nee
Nee nee nee nee, nee nee nee nee, nee nee nee nee



Geef mij maar een zwoele nacht
In Krimpen aan den IJssel
Het krieken van de dag
In Krimpen aan de Lek
Kwek, kwek
Stil nou
Niets evenaart
Het stille maanlicht op de IJssel
Of haalt het bij
De bleke oevers van de Lek
De Lek



In Las Vegas kun je trouwen in een minuut of tien
In Afrika zijn vrouwen, die trouw je ongezien
In Spanje gaan de meisjes zo makkelijk niet mee
In Arnhem zijn de meisjes alleen voor bij de thee
Maar nee nee nee, nee nee nee nee
Nee nee nee nee, nee nee nee nee, nee nee nee nee



Geef mij maar een zwoele nacht
In Krimpen aan den IJssel
Het krieken van de dag
In Krimpen aan de Lek
Kwek, kwek
Hè, toe nou
Niets evenaart
Het stille maanlicht op de IJssel
Of haalt het bij
De bleke oevers van de Lek
De Lek









<<   Vorige nummer                     Overzicht jaren ’60                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home