Cornelis Vreeswijk - Misschien wordt ’t morgen beter
Tekst en muziek: Cornelis Vreeswijk
(1970)






Hier zit ik op een vuilnishoop
Ik kijk droevig om me heen
Ik zie vodden en ouwe flessen
Excuseert u me, ik ween
Ja, ik huil een paar dikke tranen
En ik zing met benard gemoed
Misschien wordt het morgen beter
Maar het wordt toch nooit goed
Misschien wordt het morgen beter
Maar het wordt toch nooit goed



Want, burgers, het is een rotzooi
Van het einde tot het begin
Of bent u vooruitstrevend
Ha, daar blijf ik bijna in
Een merkwaardig soort illusie
Naar de afgrond coûte que coûte
En misschien wordt het morgen beter
Maar het wordt toch nooit goed
En misschien wordt het morgen beter
Maar het wordt toch nooit goed



De wereld is vol van dingen
Waar de mensen bang voor zijn
De één kan niet tegen vrouwen
En de ander niet tegen wijn
Eerlijk zullen we alles delen
Jij het zuur en ik het zoet
En misschien wordt het morgen beter
Maar het wordt toch nooit goed
En misschien wordt het morgen beter
Maar het wordt toch nooit goed



Als ik ziek ben, bel ik de dokter
En dat vindt die man wel leuk
Maar radio-actieve uitslag
En radio-actieve jeuk
Daar bestaan er geen pillen tegen
En het helpt niet wat je doet
Maar misschien wordt het morgen beter
Al wordt het toch nooit goed
Maar misschien wordt het morgen beter
Al wordt het toch nooit goed



Onder ons gezegd, burgers
De wereld is op en neer
’t Is een vreselijke bende
Vindt u ook niet, meneer
Ik zie helemaal geen strand meer
Tussen eb en tussen vloed
Maar misschien wordt het morgen beter
Al wordt het toch nooit goed
Maar misschien wordt het morgen beter
Al wordt het toch nooit goed









<<   Vorige nummer                     Overzicht jaren ’70                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home