Jasperina de Jong - Meisje uit de provincie
Tekst: Guus Vleugel / Muziek: Joop Stokkermans
(1971)






Ze zat in Enschede en vond het leven tam
Want zeg nou zelf, wat is in godsnaam Enschede
Twee boerenhippies en één lullig beatcafé
En op een dag nam ze de trein naar Amsterdam
Het magisch centrum van ’t heelal
In de coupé begon het al
Er zat een knul met een gitaar
En met een lintje in zijn haar
En toen ze eindelijk neerstreek bij het Monument
Waren de stenen daar een zalfje voor d’r krent



“Het is begonnen”, zei ze zachtjes voor zich heen
Dit is de scene waar al het goeie volk naar snakt
Toch had ze echt nog niet zo vreeslijk gauw contact
Om twee uur ’s nachts was ze nog moederziel alleen
Toen ging het regenen, in paniek
Zocht ze d’r heil in een portiek
Daar zaten ook, nu had ze beet
Twee Ierse meisjes en een Zweed
Ze zei: “Hello, my name is Annie van den Berg”
Maar verder wou de conversatie niet zo erg



Toch had ze na een dag of vijf al een vriendin
Met wie ze trouw haar flesjes deelde en haar brood
Dat meisje had nooit zoveel honger, want ze spoot
Maar ach, iets lekkers wou d’r af en toe wel in
Al was ze mager en doodsbleek
Het was een meid waar je naar keek
Ze ging zo af en toe gedwee
Met een of andere vogel mee
Om na een uur weer te verschijnen op de Dam
En zij, ze wachtte heel geduldig tot ze kwam



Zelf was ze niet bepaald een veelbegeerde buit
Neem nou dat seksfeest in dat huis in de Jordaan
Ze zat de hele avond met d’r kleren aan
Want er was niemand die gezegd had: “Doe ze uit”
Ze had als steeds de pil geslikt
Maar keek uitsluitend wat verschrikt
En toch geleidelijk meer sereen
Naar de taferelen om zich heen
Die ze in Enschede nog nooit had bijgewoond
Ze rookte Nepal en werd misselijk, maar niet stoned



Van tijd tot tijd dacht ze wat schamper aan d’r moe
Die had gezegd: “Ga d’r niet heen, toe blijf bij mij
Mijn kind, je gaat er naar de sodemieterij”
Ze had er wel vergeten bij te zeggen hoe
En op een dag zei ze: “Tot ziens”
En toen vertrok ze in d’r jeans
En met die flaphoed op d’r hoofd
Waarin ze zelf nooit had geloofd
En in de trein keek ze nog heel lang uit het raam
En even huilde ze
Waarom in Jezusnaam









<<   Vorige nummer                     Overzicht jaren ’70                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home