Louis Neefs - ’t Winkeltje
Tekst en muziek: Pieter Goemans
(1979)






Ik herinner mij een winkel in een Amsterdamse straat
Waar de hele etalage vol met handwerkspullen staat
En een lieve, oude dame, heel fragiel en heel precieus
Maakt uit al haar kleine laatjes telkens weer de juiste keus



Zulke winkels zijn er haast niet meer
Met die echte ouderwetse sfeer
Want het geurde naar lavendel
Tussen zij en oude kant
Duizend knoopjes en wel honderd kleuren band



Na een jaar of wat kwam ik daar heel toevallig weer voorbij
En ik dacht: “Ik mis een knoopje aan die blauwe jas van mij”
Dus ik ging meteen naar binnen, waar het dametje weer stond
En ik was niet eens verbaasd, dat zij precies zo’n knoopje vond



Zulke winkels zijn er haast niet meer
Met die echte ouderwetse sfeer
Want het geurde naar lavendel
Tussen zij en oude kant
Duizend knoopjes en wel honderd kleuren band



Kort geleden kwam ik weer eens door die Amsterdamse straat
En ik dacht: “Kom, ik ga kijken of die winkel nog bestaat”
Maar de hele etalage was ontluisterd, kaal en leeg
Slechts vanbinnen op de ruit hier en daar een witte veeg



En ik proefde daarom des te meer
Weer die echte ouderwetse sfeer
Toen het geurde naar lavendel
Tussen zij en oude kant
Duizend knoopjes en wel honderd kleuren band



Vlak daarnaast was een cafeetje met de ingang aan de gracht
En ik vroeg: “Is die mevrouw soms naar een rusthuis toegebracht?”
Maar men zei: “Die wordt begraven morgenochtend in Oostzaan”
En daar ben ik toen heel stilletjes alleen naar toegegaan



Er was niemand aan de groeve die iets zei
Alleen de dienaar keek wat aarzelend naar mij
Maar de kist lag vol lavendel
Uitgestrooid met gulle hand
En natuurlijk meer dan honderd kleuren band









<<   Vorige nummer                     Overzicht jaren ’70                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home