Robert Long - Thorbeckeplein
Tekst en muziek: Robert Long
(1977)






Ik heb je ontmoet op het Thorbeckeplein
Je wachtte op iets blijkbaar
Stond er voor niets blijkbaar
Je leek zo ontroostbaar en eenzaam te zijn
We keken en wachtten wat
Praatten en lachten wat
Toen ik je vroeg: “Ga je mee?”, zei je: “Fijn”
En miste je laatste trein



Na het ontbijt zei je: “Ik ga nu dan maar
’t Was heel erg fijn bij jou
Dag, en ik bel je gauw”
Uren nog rook ik de geur van je haar
Ik lachte en floot die dag
God, ik genoot die dag
’k Voelde me beter dan sedert een jaar
Totdat ik je zag met haar



Ik zag jullie vaker, een vrouw met d’r vent
Eerst me zo warm gevoeld
Nu me zo arm gevoeld
Ook je adres was me toen niet bekend
Eensklaps daar belde je
Huilend vertelde je
Dat je soms vreselijk moedeloos bent
En dat je daar nooit aan went



Zo gaan we door en ik wen d’r maar an
Maanden verstom je weer
Plotseling kom je weer
Meestal alleen als je niet verder kan
Dan streel en omarm ik je
Troost en verwarm ik je
Kun je het leven dan ’s morgens weer an
Dan ga je weer terug naar je vrouw









<<   Vorige nummer                     Overzicht jaren ’70                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home