Tonny Huurdeman - Jasper en Jasmijn
Tekst en muziek: Kris Kristofferson / Vertaling: Peter de Vos
(1975)






Elke morgen, zon of regen
Kwam ik hem verlegen tegen
Stond hij steeds bij de jasmijn van de pastorie
Met zijn blote voeten stoffig van het paadje naar het water
De Manchesterbroek tot net onder zijn knie
’t Was een spel om te negeren
Niet te zien hoe hij bleef proberen
Huppelend naast me, net als ik te zijn
En ik moest gewoonweg lachen als ik iemand hoorde zeggen:
“Kijk eens, daar gaan Jasper en Jasmijn”



Nadat wij van school afkwamen
Bleven wij bij alles samen
In het dorp zag men ons dromen, hand in hand
Zoals lente groeit naar zomer
Werd ook ons de jeugd ontnomen
En we groeiden op met tussen ons die band
Dikwijls lag hij vredig naast me
In de koelte van de avond
Soms wel tot de eerste morgen-zonneschijn
En wanneer hij dan nog droomde
Lachte ik bij de gedachte
Aan hoe men ons noemde: ‘Jasper en Jasmijn’



Maar de tijd sluit steeds weer deuren
Liefdesrood kan ook verkleuren
En al gauw stond een Jasmijn alleen te zijn
Ondanks al die mooie dromen
Had hij een ander lief genomen
En ik voelde me zo hopeloos en klein
Elke morgen, zon of regen
Maar ik kwam hem nooit meer tegen
Ook al vroeg ik me steeds af:
“Waar zou hij zijn”
Met zijn blote voeten stoffig van het paadje naar het water
Jasper was niet meer bij zijn Jasmijn



Hmmmmmmmm
Hmmmmmmmm
Hmmmmmm hmmmmm
Met zijn blote voeten stoffig van het paadje naar het water
Jasper was niet meer bij zijn Jasmijn









<<   Vorige nummer                     Overzicht jaren ’70                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home