Paul van Vliet - In de optocht door de tijd
Tekst en muziek: Paul van Vliet
(1981)






Ik ben zo vaak opnieuw begonnen
Dan dacht ik dat het nooit voorbij zou gaan
Dan dacht ik: “Nu heb ik het gewonnen
Dit blijft, hier komt geen einde aan”



Maar wij zullen altijd afscheid moeten nemen
Want onontkoombaar loopt de wekker af
Je kan niets of niemand voor het leven claimen
Afscheid van de wieg tot aan het graf



Maar laten wij het afscheid zo verzachten
Dat daar ingebouwd zit van ‘tot straks misschien’
Dat als wij elkaar terugzien, we gaan lachen
Met die glimlach van: Ik ben blij je weer te zien



Er loopt een optocht door de tijd
Van de schepping tot de eeuwigheid
En die optocht komt, en dat is gek
Steeds weer langs dezelfde plek
En die optocht is in groepsverband
Hand in hand met het misverstand
Op zoek naar het beloofde land



En soms, dan is daar iemand bij
Die denkt: “Nee, dit is niets voor mij”
Die gaat daaruit en stapt opzij
Die maakt zich los en voelt zich vrij
Van alles wat verstikking geeft
Van de grauwe sleur waar hij in leeft
Zodat hij weer een toekomst heeft



Misschien komt hij alleen te staan
Maar overleven is voortaan
Zijn eigenwijze weg te gaan
Zijn optocht door de tijd









<<   Vorige nummer                     Overzicht jaren ’90                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home