Robert Long, Simone Kleinsma & Martine Bijl - Vanmorgen vloog ze nog
Tekst:: Dimitri Frenkel Frank en Robert Long / Muziek: Robert Long
(1988)






Vanmorgen vloog ze nog
Zo onbelemmerd en gracieus en zo verheven
Zo’n sierlijk wezentje, het was geschapen om te zweven
Niet om te sterven door een zinloos stukje lood
Uit het geweer van een paar lompe idioten
Die zachte veertjes, stuk geschoten, dood
Vanmorgen vloog ze nog



Wat moet dat heerlijk zijn
Wat
Om te verwoorden wat je voelt
Te kunnen schrijven
Dat is ook heerlijk
O wat benijd ik u, mag ik nog even bij u blijven
Wat mij betreft blijft u bij mij vanaf vandaag
Ik zal de allermooiste boeken voor u schrijven
En ook gedichten
Mag ik blijven
Graag
Wat moet dat heerlijk zijn



Vanmorgen vloog ze nog
Zoals een meeuw soms op de wind, zonder bewegen
De vleugels wijdgespreid
Op eigen kracht de mens ontstegen
En dan een knal en verder niets
Niet eens een schreeuw
Daar ligt ze hulpeloos, nog trillend met haar poten
Stervende vogel, aangeschoten, meeuw
Vanmorgen vloog ze nog



Hij kan niet zonder mij
Hij heeft me nodig, onopvallend, alle dagen
Hij wil me om zich heen
Al zou hij dat nooit aan me vragen
Het moet zo zijn, het is misschien de wil van God
En luidt de opdracht: wees voortaan uws broeders hoeder
Wees zijn verzorgster
Wees zijn moeder
’t Is ons lot
Hij kan niet zonder mij



Wat moet dat heerlijk zijn



Vanmorgen vloog ze nog



Hij kan niet zonder mij









<<   Vorige nummer                     Overzicht jaren ’80                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home