Willeke Alberti - Het oude huis
Tekst: Gerrit den Braber / Muziek: Tonny Eyk
(1980)






Ik hoor de ruzies en de feesten
Het kraken van de derde tree
Ik zie de vlek die nooit meer wegging
Mijn broertjes eerste kopje thee
Ik hoor de bel als hij niet stuk was
De leiding van het licht werd oud
De ouwe, groen geverfde deuren
Ik hou er van, ’t is zo vertrouwd



Dag huis, dag lieve, ouwe woning
Ik vond je al met al zo fijn
Een warm gevoel, een dierbaar plekje
Een leven lang aan het Floraplein



Hier las ik al je lieve brieven
Hier heb ik jou voor het eerst bemind
Hier schikte ik jouw vaas met bloemen
Ik was er blij mee als een kind
Ik hoor de stemmen van de buren
Hun stap, het kraken van hun bed
Hun hondje, later overreden
De grammofoon en het toilet



Dag huis, dag lieve, ouwe woning
Ik vond je al met al zo fijn
Een warm gevoel, een dierbaar plekje
Een leven lang aan het Floraplein



Ik breng een plantje naar beneden
En de verhuizer zegt: “Bedankt”
Ik kijk omhoog achter die gevel
Waar ik heb gelachen en gejankt
Ik krijg haast spijt van mijn verhuizing
Maar ’t ouwe huis wordt gauw gesloopt
Er stopt een auto met twee mannen
Waarvan er één de grond straks koopt



Dag huis, dag lieve, ouwe woning
Hier komt een flat, zegt men, met lift
Maar jij staat, ondanks al je scheuren
Voor altijd in mijn hart gegrift









<<   Vorige nummer                     Overzicht jaren ’80                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home