Paul de Leeuw & Willeke Alberti - Mijn hoofd weer op je schouder
Tekst: Ton Bos / Muziek: Peter van Asten en Richard de Bois
(1995)






’t Leek zo mooi, ’t sprak vanzelf:
Jij en ik, en zo moest het altijd blijven
Ons geluk kon niet stuk
En de zon die zou voor ons eeuwig schijnen
Maar ineens wou je weg, ’t ging zo vlug
En wat bleef dat was een droom



Zo gaat het vaak om je heen
Heel overwacht ziet de één het niet meer zitten
De ander blijft, ’t huis is leeg
’s Avonds laat vertelt de kamer zijn verhaal
Van hoe het was, wat hij zei
Maar wat bleef dat is die droom



Mijn hoofd weer op je schouder
Je handen spelen met mijn haar
We zijn dan wel wat ouder
Maar toch weer even bij elkaar



Je hoofd weer op mijn schouder
Je handen spelen met mijn haar
We zijn dan wel wat ouder
Maar toch weer even bij elkaar



Het geluk is net een bloem
Plukt hem af, hoopt dat hij zal blijven bloeien
Je neemt hem mee in je hand
Veel te vast, want je wilt hem niet verliezen
Maar na een dag in een vaas valt hij uit
En wat bleef dat is die droom



Die lege plek in je huis, in je hart
’k Denk dat hij niet terug zal komen
En je zegt: “’t Slijt wel weg, ’t gaat voorbij”
Je probeert het te vergeten
Maar ’s avonds laat, telefoon
“Ja, met mij”
“Ik kom terug voor onze droom”



Mijn hoofd weer op je schouder
Je handen spelen met mijn haar
We zijn dan wel wat ouder
Maar toch weer even bij elkaar



Mijn hoofd weer op je schouder
Je handen spelen met mijn haar
We zijn dan wel wat ouder
Maar toch weer even bij elkaar









<<   Vorige nummer                     Overzicht jaren ’90                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home