Kinderen voor Kinderen - Moeders wil is wet
(1987)




Moeders wil is wet, maar vader lapt dat aan z’n laars
Als moeder weg is, gaat een nieuwe wereld open
Als ie aan het koken slaat dan eten we iets raars
Je weet niet wat, er is geen touw aan vast te knopen
De regels van het kookboek neemt m’n vader niet zo nauw
Hij maakt van elk gerecht z’n eigen troep
Wat rauw moet zijn is kledder en wat gaar moet zijn is rauw
Een blikkie loopt bij hem nog in de soep
Met ballen
Een vader kan een vader zijn en moeder tegelijk
Da’s mooi in theorie, maar ’t is een ramp in de praktijk

Lalalala la la la
Lalalala la la la
Lalalala la la lala

Als mijn moeder weg moet naar m’n oma in Maassluis
Kan vader zich in koken uit gaan leven
Moeder haalt dan alles wat er nodig is in huis
En hoe die ’t koken moet, wordt opgeschreven
Maar ook al schrijft ze van te voren 100 vellen vol
Hij gaat, als ie de pannen ziet, volledig uit z’n bol
En m’n vader wordt een vader en een moeder tegelijk

Moeders wil is wet, maar vader houdt zich daar niet aan
Hij heeft helaas een hele eigen kijk op koken
Uren van te voren ruik je: ’t is weer misgegaan
Hij is de enige die nooit wat heeft geroken
’t Is steeds een soort van smurrie, het is steeds een soort van drap
Het heeft nooit kraak, het heeft nooit smaak gehad
De saus die hij er bij maakt is een flauwe, lauwe pap
Omdat ie weer een keer het zout vergat
Verderrie
Een vader kan een vader zijn en moeder tegelijk
Da’s mooi in theorie, maar ’t is een ramp in de praktijk

Lalalala la la la
Lalalala la la la
Lalalala la la lala

Nooit gewoon ’s pannekoeken, nooit gewoon ’s friet
En nooit desnoods gewoon ’s bruine bonen
Juist dat wat we lekker vinden, krijgen we dus niet
Hij zoekt het altijd in het ongewone
Maar vraag je hoe de troep heet, die je op je lepel hebt
Dan is dat iets, zegt hij, volgens een koninklijk recept
An me hoela, an me hoela, we zijn gewoon genept

Moeders wil is wet, maar vader lapt dat aan z’n laars
Als moeder weg is, gaat een nieuwe wereld open
Als ie aan het koken slaat dan eten we iets raars
Je weet niet wat, er is geen touw aan vast te knopen
Als moeder wist hoe of het er aan toe gaat hier in huis
Dan zou ze vast en zeker nooit meer gaan
Ze heeft er echt geen weet van bij m’n oma in Maassluis
Ik weet het nu, ik raak dus niks meer aan
Me nooitnie
Een vader kan een vader en een moeder zijn in huis
Maar liever heb ik moeder hier en vader in Maassluis
Maar liever heb ik moeder hier en vader in Maassluis




Muziek: Tony Eyk / Tekst: Frits Duyff







<<   Vorige nummer                     Kinderen voor Kinderen                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home