Kinderen voor Kinderen - Podiumbeest
(2002)




Ik weet nooit wat ik zeggen moet
In een kamer vol bezoek
Ik ben nogal verlegen
Ik stotter altijd voor de klas
Bij gymnastiek zit alles vast
Ik ben nogal verlegen
Als iemand op m’n schouders klopt
Krijg ik al een rooie kop
Ik ben nogal verlegen

Maar als ik op de planken sta
Ben ik niet te stuiten
Laat ik ze een poepie ruiken
Dan ga ik uit m’n dak
Als ik op de planken sta
Dan is het één groot feest
Als ik op de planken sta
Ben ik een podiumbeest
Een podiumbeest
Een podiumbeeeeeeeeeeeeest

Ik draai me liever heel snel om
Dan dat ik iemand tegenkom
Ik ben nogal verlegen
Ik moet geen jongens om me heen
Ik ben gewoon het liefst alleen
Ze is nogal verlegen
Precies...
Het is een soort van handicap
Maar als je dat nou één keer hebt
Wat doe je er dan tegen

Maar als ik op de planken sta
Ben ik niet te stuiten
Laat ik ze een poepie ruiken
Dan ga ik uit m’n dak
Als ik op de planken sta
Dan is het één groot feest
Als ik op de planken sta
Ben ik een podiumbeest, een podiumbeest
Een podiumbeeeeeeeeeeeeest

Het volle licht
Een spot op m’n gezicht
Da’s waar ik naar verlang
Als het doek opgaat
Als het doek opgaat
Ben ik voor niemand bang

Want als ik op de planken sta
Ben ik niet te stuiten
Laat ik ze een poepie ruiken
Dan ga ik uit m’n dak
Als ik op de planken sta
Dan is het één groot feest
Als ik op de planken sta
Ben ik een podiumbeest, een podiumbeest
Een podiumbeeeeeeeeeeeeest
Een podiumbeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeest




Muziek en tekst: Peter Groot Kormelink







<<   Vorige nummer                     Kinderen voor Kinderen                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home