Martine Bijl - Zwartemannekensburen
Tekst en muziek: Henk van der Molen
(1970)






In de buurt van Zwartemannekensburen
Rusten schatten in de grond
Tussen de Zwartemannekensburense muren
Gaat het gerucht van mond tot mond
Ze praten soms uren
Ze praten verhit
Ze weten nu wel bijna zeker
Dat er olie in de bodem zit
En de notabelen zijn buiten zinnen
De straatjes worden overspoeld
Door bontgeklede creaturen
En dat heeft God met Zwartemannekensburen
In aanvang niet bedoeld



Beste dominee, het heeft geen zin meer
Het duurt misschien niet eens een jaar
Dan dragen de vrouwen korte rokken
En eten de boeren kaviaar



In de buurt van Zwartemannekensburen
Rijzen torens uit het veld
En de Zwartemannekensburense uren
Zijn waarschijnlijk reeds geteld
De mensen gaan ’s avonds
Het cafeetje voorbij
En ze loeren naar de vreemde mannen
Van de oliewinningmaatschappij
En naar de mening van de koster
Zijn de meisjes op ’t verkeerde pad
Ze zoeken zoete avonturen
En dat heeft God met Zwartemannekensburen
In aanvang niet voorgehad



Beste dominee, daar gaan je schapen
Het duurt misschien niet eens een jaar
Dan lopen de vrouwen in korte rokken
En eten de boeren kaviaar



In de buurt van Zwartemannekensburen
Raakt het leven uit de plooi
Want de Zwartemannekensburense schuren
Zijn verlokkend met hun hooi
En des zondags ter kerke
Wordt een ieder vervloekt
Die zich overgeeft aan de verzoeking
En zijn vreugde in de olie zoekt
Maar de weduwvrouwen willen weten
Of het leven nog iets anders biedt
Hun kamertjes gaan zij verhuren
En wat moet God van Zwartemannekensburen
Wel denken als dat geschiedt



Beste dominee, ik zie je peinzen
Het duurt misschien niet eens een jaar
Dan lopen de vrouwen in korte rokken
En eten de boeren kaviaar



In de buurt van Zwartemannekensburen
Is het gedaan met de oude rust
Want de Zwartemannekensburense vuren
Worden door olie niet geblust
Men wil een muziektent
Met een frietkar erbij
En een zwembad voor gemengd verpozen
En des zondags fietsen op de hei
En de notabelen, zij gaan ter kerke
Ze wijken zwijgend voor ’t geweld
Er valt niet veel meer te besturen
Ze hadden God in Zwartemannekensburen
Zich anders voorgesteld



Beste dominee, je moet maar denken
Het moet toch lopen zo het moet
En dragen de vrouwen korte rokken
Dan is het leven net zo goed
En dragen de vrouwen korte rokken
Dan is het leven wel zo goed










<<   Vorige nummer                     Overzicht jaren ’70                     Volgende nummer   >>




Naar boven                       Home